تحلیل کارایی شرکتهای بیمه خصوصی کشور- قسمت ۹۳

بیمه رازی
بیمه متفابل کیش
بیمه توسعه
بیمه دانا
بیمه سینا

  1. ۳. آیا هر شرکت به تنهایی، با توجه به نهاده هایی که در اختیارش قرار می گیرد و مقدار ستاده ای که از آن حاصل می شود، به عنوان یک واحد کارا قلمداد می شود؟

در روش تحلیل پوششی داده ها، بنگاه ها در مقایسه با سایر بنگاه های مورد بررسی کارا یا ناکارا معرفی می گردند؛ حال ممکن است با ورود بنگاهی جدید، بنگاه قبلی که کارا بوده، ناکارا گردد.

  1. واحد یا واحدهای الگو برای افزایش کارایی واحدهای ناکارا کدامند؟

همانطور که اشاره شد برای هر یک از بنگاه های ناکارا در روش DEA یک یا چند واحد به عنوان الگو یا مرجع معرفی می شود که واحد ناکارا می تواند با الگو قرار دادن واحد یا واحدهای کارای مذبور در استفاده از نهاده های خود تجدیدنظر کند و به مرز کارایی بهینه دست پیدا کند. در جدول (۴-۵) مجموعه مرجع شرکت های ناکارا و سهم هریک از شعبه های کارا در تشکیل شرکت الگو )مرجع( برای شرکت ناکارا ارائه شده است.
شرکت‌های بیمه آسیا، بیمه دانا، بیمه توسعه، بیمه رازی، بیمه کارآفرین،بیمه امید، بیمه سینا، بیمه حافظ، بیمه کوثر، بیمه متفابل کیش، بیمه متقابل اطمینان متحد قشم، بیمه سرمد، بیمه ما، بیمه اتکایی ایرانیان، برابر ۱ می باشد و شرکت الگو یا مرجعی بوده اند که هریک به ترتیب ۰، ۲، ۲، ۳، ۷، ۳، ۱، ۰، ۰، ۲، ۲، ۳، ۴، ۲ بار مرجع شده اند.
اما بر اساس روش وزنی شرکت های کارا عبارتند از: بیمه کارآفرین-بیمه سرمد-بیمه سامان-بیمه ما-بیمه امید–بیمه تعاون- بیمه اتکایی ایرانیان- بیمه متقابل اطمینان متحد قشم- بیمه رازی- بیمه متفابل کیش- بیمه توسعه- بیمه دانا- بیمه سینا به عنوان شرکت های مرجع بودند.
۵-۳-نتیجه گیری
با توجه به اهمیت بسیار بالای شرکت‌های بیمه خصوصی و تاثیر زیاد آنها بر کارایی بازار مالی کشور، استفاده از مدل تحلیل پوششی داده ها با ارائه امکان مقایسه و رتبه بندی و الگوگیری، می تواند گامی نوین برای بهبود مستمر عملکرد شرکت‌های بیمه باشد.
پس از تعیین عملیاتی ورودی ها و خروجی های تحقیق (جداول)، با استفاده از روش برنامه ریزی خطی ناپارامتریک (DEA)، کارایی فنی ۲۸ شرکت با فرض بازدهی متغیر نسبت به مقیاس و در حالت ورودی محور به کمک نرم افزار Deap 2 تخمین زده شده است. لازم به ذکر است که اندازه گیری کارایی در دو حالت نهاده محور و ستاده محور و با فرض بازدهی ثابت نسبت به مقیاس امکان پذیر می باشد اما هدف ما فقط اندازه گیری کارایی در حالت بازدهی متغیر و با فرض ورودی محور می باشد. زیرا: در حالت بازدهی ثابت نسبت به مقیاس باید تمامی واحدهای تصمیم گیرنده (DMU ها) در یک مقیاس بهینه عمل نمایند اما عملا مسایل گوناگونی مانند رقابت ناقص، محدودیت های مالی و غیره باعث می شود که تعدادی از DMU ها در مقیاس بهینه عمل ننمایند؛ که استفاده از مدل VRS این امکان را می دهد که محاسبه کارایی فنی به دور از تاثیرات کارایی مقیاس انجام می شود.
بر اساس نتایج بدست آمده از مدل CCR، تعداد ۱۴ شرکت از ۲۸ شرکت مورد بررسی از بین شرکت های کشور، کارا (کارایی برابر یک) بوده اند. همچنین ۱۴ شرکت باقی مانده یعنی (۵۰ درصد) ناکارا، برآورد شدند . میانگین کل در کارایی CRS برابر ۰٫۸۴۳و میانگین کل کارایی در کارایی VRS برابر ۰٫۹۲۶ و در کارایی مقیاس میانگین کل کارایی برابر ۰٫۹۰۶ درصد می باشد.
با توجه به جدول (۴-۳)، کارایی فنی بیمه دی ، معادل ۰٫۳۳ است که از همه کمتر می باشد یعنی این شرکت می تواند تنها با ۰٫۳۳ درصد از منابع خود، همان سطح جاری محصولات را داشته باشد؛ اما زمانی که بازدهی متغیر باشد، علاوه بر شرکت های کارا در بازدهی ثابت، شرکت های زمانی که بازدهی متغیر باشد، علاوه بر شرکت‌های مذکور در بازدهی ثابت، شرکت های بیمه البرز، بیمه پارسیان، بیمه ملت، بیمه دی، بیمه سامان، بیمه آرمان و بیمه تعاون نیز کارا می باشند و سایر شرکت‌ها در هر دو حالت بازدهی ثابت و بازدهی متغیر، غیر کارا می باشند.
جدول ۲-۵- پارامترهای کارایی

پارامترهای مربوط به کارایی شرکت ها در سال ۱۳۹۲
میانگین کارایی ۰٫۹۲۶
کمترین امتیاز کارایی ۰٫۳۳
بیشترین امتیاز کارایی
برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.